تبلیغات
در باره امام زمان-امام عصر-مهدی صاحب زمان-منجی عالم-ابا صالح در وبلاگ مولود - آداب و شرایط مهمّ زیارت حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) + پانوشت
  موضوعات

  خوراک | RSS
 خوراک وب

  ابر برچسب ها
امام زمان در امام زمان در سخن حضرت علی نصرت امام زمان انتظار صاحبالزمان گفتار علی (ع) درباره امام زمان نهج البلاغه امام زمان در حدیث ثقلین مقاله حدیث داستان درباره امام زمان انتظار و مهدویت مقاله وتحقیق صاحب الزمان داستان كوتاه نثر درباره امام زمان در روایات حضرت مهدی مهدی صاحب الزمان تقیه امام زمان در سخن امیرالمومنین در كلام امیرالمومنین زندگی نامه امام زمان امام زمان درقرآن یاری امام زمان امام عصر ظهور مهدی درباره حضرت مهدی امام زمان در احادیث امام زمان امام زمان در سخن پیامبر اكرم موعود شناسی احادیث شناختی از زندگی امام زمان در وصف امام زمان درباره امام زمان امام مهدی در كتاب و سنت مهدی فروغ تابان ولایت در سخنان پیامبر زندگی حضرت مهدی حدیث ثقلین ظهور تحقیق زندگی امام زمان شیوه یاری امام زمان داستان امام زمان كتابها ادبیات انتظار شعر درباره امام زمان
 
 تماس با مدیر در یاهو  
مکان آیدی شما


اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً


   آداب و شرایط مهمّ زیارت حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) + پانوشت
یکشنبه 10 مرداد 1389  نویسنده : ab2ullah  دسته بندی : شیوه های یاری امام زمان(عج) كتابها كتابخانه مهدویت نظراتنظر دهید!

آداب و شرایط مهمّ زیارت حضرت سیدالشهداء(علیه السلام)
تنبیه سوّم ; در بیان بعضى از آداب و شرایط مهمّه است كه بعد از تحقّق خلوص نیّت; اثر زیادى در كمال زیارت و در ترتّب ثوابهاى عظیم و مراتب جلیل دارد ، و آن شرایط چند امر است كه در احادیث به آنها تصریح و بیان گردیده است .
اوّل: زائر باید در هنگام رفت و آمد با تواضع و خضوع و خشوع باشد ، خصوصاً هنگام نزدیك شدن به حرم انور ، و به هیئت تكبّر و تجبّر و با لباس اهل كبر و نخوت نباشد ، و به این امر در روایات و اخبار تأكید زیادى شده است .( [39] )
دوّم : از هر كار لغوى چه زبانى و چه عملى احتراز نماید ، و این شرط هم مختص به همان حرم انور نیست ، بلكه در همه حالات سفر رعایت آن لازم و مهمّ است ، گرچه در آن مقام رفیع تأكیدش زیادتر است.


سوّم : ذكر خداى را بسیار نماید ، و صلوات بر اهل بیت (علیهم السلام) بفرستد و این شرط هم به همه حالات زائر تعلق دارد ، و در حرم اقدس و نزد قبر مقدّس مؤكّد است ، خصوصاً در مقامات خاصه آن ، و ذكرهاى مخصوصه با كیفیّاتى كه در اخبار مذكور است كه در هنگام وقوف و طواف و بوسیدن حرم انور و صورت بر آن نهادن و تكیه نمودن و طمأنینه و وقار و امثال آنهامشغول ذكر شود.
چهارم : به طور كلّى از چیزهاى لذیذ احتراز نماید ، یا در آن تقلیل دهد ، و هرچه مهموم و غبار آلوده و گرسنه و تشنه و در مشقّت و با خوف و اضطراب باشد; افضل است ، و مثوبات آن كاملتر است .
پنجم : آنكه همیشه با طهارت باشد ، خصوصاً براى حال زیارت ، و در حدّ امكان غسل نماید كه در تكمیل آن ثوابها تأثیر زیادى دارد ، و در روایات تأكید بسیار شده است ، و در صورت عدم امكان ; وضو بگیرد ، و نیز با لباسهاى پاك و نظیف باشد.
ششم: در حقّ برادران ایمانى و زوّار و خدّام آنحضرت (علیه السلام) در این سفر زیارتى بسیار احسان و انفاق نماید.
هفتم: خداوند متعال را با قلب و زبان و فعل و حال خود; بر این نعمت عظمى و موهبت و سعادت كبرى شكر نماید ، كه توفیق تشرّف به این حرم اعظم الهى پیدا كرده  ; حرمى كه انبیاء عظام و ملائكه كرام از عرش مجید و از آسمانها براى تشرّف به زیارت و طواف آن ; از خداوند متعال اذن و اجازه مى طلبند ، و زیارت آن; وسیله عالى ترین و كاملترین مراتب همه سعادات و فیوضات دنیوى و اُخروى است.
امّا شكر قلبى آن است كه در قلب خود بیشتر از آنچه به هر نعمت از نعمتهاى الهى مسرور مى شود; به این سعادت عظمى مسرور باشد ، بواسطه معرفت اش به اینكه نفع و فیض او از این نعمتِ عظیم در دنیا و آخرت از سائر نعمتها ـ حتّى از همه عبادات و حسنات و اعمال صالح ــ كاملتر و بیشتر است .
و امّا شكر زبانى آن است كه خداوند عزّوجلّ را به آنچه در كلام مجیدش ذكر فرموده: ( اَلْحَمْدُ لله الَّذی هَدانا لِهذا و ما كنّا لِنَهْتَدِىَ لَولا أنْ هَدانَا الله) ، یا به الفاظ دیگر حمد و سپاس گوید.
و شكر فعلى و حالى دو قسم است
قسم اوّل : آن است كه از براى خداوند سجده شكر نماید ، و در كتاب كافى حدیثى به این مضمون نقل شده كه:
هرگاه نعمت خداوند متعال را یاد نمودى; پس بر خاك ; سجده شكر كن ، و اگر سواره باشى و یا محذورى باشد چون ترسِ شهرت ; پس برهمان قربوس اسب سجده كن ، و اگر آنهم نشود پس بر دست خود سجده نما .( [40] )
پس در این مقام رفیع هم اگر ممكن است نزد حرم انور بر زمین ; سجده شكر نماید ، و هرگاه محذورى باشد از كثرت جمعیّت یا ترس شبهه شدن در نظر مردمان كه سجده بر امام (علیه السلام) نموده ، پس بر حسب مضمون این حدیث شریف ; سجده بر دست خود نماید.
قسم دوّم: آنكه مادامى كه در این مقام رفیع و در این ارض طیّبه و مباركه حاضر است ، پس شب و روز  ، صبح و عصر بر تشرّف در حرم انور و زیارت و طواف قبر منوّر با رعایت همه آداب مهمّ آن از خضوع و خشوع ظاهرى و قلبى و طهارت ــ و سایر آنچه در این مقام به اجمال اشاره گردید و در كتب مبسوطه به وجه كمال مشروح است ــ جهد و سعى كامل داشته باشد.
هشتم: آنكه چون از جمله فضائل جلیل و خصوصیّات حرمهاى مبارك و مقدّس ائمّه اطهار (علیهم السلام) ; استجابت دعا است ، خصوصاً در حرم انور حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) كه در این مورد از همه آنها اعظم و اكمل است; پس براى مؤمنین لازم و مهم است در آنجا حوائج بزرگ را متذكّر شده و آنها را از خداوند متعال طلب نمایند ، چنانچه در روایات نیز این امر بیان و تأكید شده است.
و چونكه بزرگترین و مهمترین حوائج ; پیشِ همه اولیاء اطهار خداوند متعال; فرج آل محمّد صلوات الله علیهم اجمعین و ظهور دولت حقّه آنها مى باشد ، ــ چنانچه در اخبار بسیارى; این مطلب بیان شده است ــ پس بر بنده مؤمن لازم و مهم است كه برحسب كمال معرفتش به جلالت و بزرگى این امر نزد اولیاء الهى و به مقتضاى خلوص محبّت و مودت او نسبت به مولاى خود حضرت صاحب الأمر صلوات الله علیه كه در همه حالات و مقامات خصوصاً در چنین مقامى از یاد آنحضرت غافل نباشد .
و همچنین بر حسب معرفت او به جلالت و عظمت امر آنحضرت كه باید آن را بر جمیع اُمور خود در همه حالات در مقام دعا ; مقدّم بدارد ، چرا كه از اعظم آنها است .
و نیز به مقتضاى فرمایش نبوى (صلى الله علیه وآله) كه فرموده اند
 به خدا قسم; ایمان مؤمن حقیقت ندارد و كامل نیست تا آنكه من و امر من و ذریّه و اهلبیت من در نزد او از نفس و امر و از اهل و اولاد او عزیزتر باشد.
كه بر حسب این كلام ; باید امر همچون ذریّه طیّبه و طاهره آنحضرت صلوات الله علیه در نزد مؤمن مهم تر و عزیزتر از امر خودش باشد .
پس بنابراین خصوصیّات ; باید بعد از حضور در چنین مقام شریف و تشرف به همچون حرم انور الهى كمال سعى و كوشش را در طلب تعجیل فرج و ظهور آنحضرت (علیه السلام)از خداوند متعال بنماید ، و نیز كلیّه فرجها و كشف هموم و رفع غموم و دفع بلیّات را از وجود مبارك ایشان طلب كند.
و از جمله شواهد بر شدّت تأكید و اهتمام در این امر نسبت به آن جناب صلوات الله علیه علاوه بر آن جهات مزبوره ; روایتى است كه در بحار از حضرت امام صادق و امام على النقى (علیهما السلام)قل شده كه:
كسالت و مرضى عارض وجود مباركشان گردید ، پس امر فرمود: كسى را به كربلا روانه نموده تا در حرم حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) دعا در حقّ ایشان نماید ، و طلب شفا از خداوند متعال كند ، و فرمودند: چونكه خداوند را مقاماتى است كه دوست مى دارد كه در آنها دعا شود ، و این حرم منور از آن مقامات است .
و این روایت را در كیفیّت هفتم بیان كردیم .
بنابر این حدیث ; باید بنده مؤمن در حین اراده تشرّف به سوى كربلا یا به سوى حرم انور; امر طلب فرج براى مولاى خود صلوات الله علیه را از مهمترین مقاصد خود قرار دهد ، زیرا با این قصد; كمال خلوص در این عمل و زیارت حاصل مى شود .
بلكه بنابراین روایت ; سزاوار است كه بنده مؤمن هرچند مدّت كه براى او از جهت مؤونه میسّر شود ; مخصوصاً به همین قصد و اراده به حرم انور حضرت ابى عبدالله (علیه السلام)مشرّف گردد ، اگر چه در بلاد و شهرهاى بعید و دور باشد.
و از فضائل جلیله و خاصّه این دعا یعنى طلب تعجیل فرج حضرت قائمصلوات الله علیه در حرم مطهّر ; این است كه : چون از بزرگترین شرط و خصوصیّتى كه موجب كمال زیارت زائر ; و وسیله تكمیل ثوابهاى آن تا به اعلى درجه ; مى شود ; خلوص موالات و مودّت و كمال معرفت نسبت به ائمّه اطهار(علیهم السلام)است كه این خصوصیّت در این دعا و طلب فرج در امر آنحضرت (علیه السلام)خصوصاً بر وجه شدّت سعى و اهتمام در آن و آن را از اعظم مقاصد و هموم خود دانستن حاصل مى شود ، و مصداق موالات و مودّت و معرفت به وجه كمال نسبت به همه ائمّه اطهار (علیهم السلام) مخصوصاً نسبت به وجود مبارك حضرت بقیة الله صلوات الله علیه كه افتتاح فرج به دست آنحضرت (علیه السلام) است ; مى باشد .
پس این دعا براى زائر وسیله كمال مرتبه زیارت و عمل خواهد شد ، و به اعلى درجه قبولى آن فائز خواهد گردید .
و بعضى از مطالب در این مورد ــ یعنى در جهت شدّت اهتمام نمودن در این دعا در كلّیه مقامات شریفه خاصه در این مقام رفیع ــ با بعضى دیگر از فضائل مهمّ آن در فصل هفتم بیان گردید ، والله الهادی و هو ولىّ التوفیق .
و شرح و تفصیل همه این شرایط و آداب و بعضى دیگر از خصوصیتها در كتابهاى مفصّل خصوصاً در  بحار ذكر شده ،( [41] ) و لكن باید دانست كه آن آداب و شرایط اگر چه بعضى از آنها مخصوص به همان حرم انور و زیارت از نزدیك است ، لكن رعایت نمودن بسیارى از آنها ; در همه زیارات ــ ولو از شهرهاى دور ــ و در هر مقامى ; لازم و مهم است ، و تأثیر تمام در قبولى و كمال زیارت دارد .
و از جمله آن آداب مهم كه به نحو اطلاق بیان شده است ; عبارت است از : خضوع ، خشوع ، طهارت ، احتراز از لهو و لغو ، مهمومیّت ، تشنگى ، گرسنگى  ، و نیز انفاق و احسان به برادران ، و سعى و اهتمام در دعا ، خصوصاً در تعجیل فرج حضرت صاحب الأمر (علیه السلام) ، به وجهى كه قبلا گفتیم.

حدود و اوقات زیارت حضرت سید الشهداء(علیه السلام)
تنبیه چهارم : در بیان حدود و اوقات زیارت آنحضرت (علیه السلام) است ، كه انسان نسبت به آن حدود و اوقات و ماه ها و سالها دائماً محافظت داشته باشد ، و بیان آنكه آن همه ثوابهاى مهم و آن مراتب بزرگ موقوف و مشروط است بر عمل نمودن به آن; در حدّ زمانى كه معیّن گردیده ، و هرگاه با قدرت و اختیار از آن حدّ تعدّى كند; موجب نقصان در آن مراتب و فضائل خواهد شد .
و این مثل آن است كه از براى اهل نماز مقامات عالى در بهشت معیّن شده; لكن موقوف است به آنكه به حدود وقتى و زمانى نماز عمل شود ، و بطور دائم در شبانه روز; در پنج وقت بجا آورده شود ، و در روزه نیز باید در هر سال یك ماه بجا آورده شود ، و همچنین در خمس و زكات و حجّ و سائر فرائض الهى ; اگر در اوقات مخصوصه انجام نشود ، و با قدرت و اختیار ; نقص در آن وارد كند ، او از اهل آن عمل محسوب نمى شود ، و از فیوضات و آثار دنیوى و اُخروى آنها محروم مى ماند.
و همچنین است امر زیارت كه اكثر آن فضائل جلیله و خاصّه موقوف به آن است كه بنده به وظیفه حدّ زمانى زیارت بر حسب شب و روز و هفته و ماه و سال عمل نماید ، به وجهى كه در اخبار نسبت به دور و نزدیك ، و آنكه امكان دارد و یا عاجز است; معیّن شده است.

حدود زیارت حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) در روایات
اینك حدودى كه در این مورد در اخبار آمده است; بیان مى نمائیم:
در بحار روایاتى از كامل الزیارات  و تهذیب نقل كرده كه:
فرد غنى و ثروتمند لازم است كه در هر سال دو مرتبه به زیارت آنحضرت (علیه السلام)مشرّف گردد ، و بر شخص فقیر سالى یك مرتبه.( [42] )
و در چند روایت دیگر نیز از كامل الزیارات و از محاسن بر وجه اطلاق فرموده اند:
در هر سال باید یك مرتبه حرم انور ایشان را زیارت نمائى.( [43] )
و در روایت دیگرى نیز از كامل الزیارات آمده است :
افراد ثروتمند در هر چهار ماه یك مرتبه زیارت كنند ، و افراد فقیر بر حسب قدرت و توانائى خود( [44] ).
و در روایات دیگرى نیز از كامل الزیارات بدین مضمون آمده كه:
ترك زیارت آنحضرت (علیه السلام)از براى شخصى كه نزدیك (كربلا) است ; بیشتر از یك ماه جایز نیست ، و از براى شخصى كه دور است و كسانى كه در شهرهاى دورند; بیشتر از سه سال جایز نیست.( [45] )
و در بعضى از روایات دیگر آمده است كه :
اگر سه سال بیشتر بگذرد و به زیارت ایشان نرود ; عاق رسول الله (صلى الله علیه وآله)شده است ، و به ایشان بى حرمتى نموده است .
و معنى عاق این است كه حقّ لازم ایشان را اداء نكند ، كه از جمله آن حقوق; حقّ مودّت و موالات با ذوى القرباى و ذریّه و اهلبیت ایشان است ، به وجهى كه در این آیه شریفه است: ( قُلْ لا اَسْئَلُكُمْ اَجْراً إلاّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُربى)( [46] )
و در بعضى دیگر از این روایات آمده است كه:
ملائكهائى كه موكّل بر زوّار ایشان مى باشند ; در بازگشت تا وطن اش او را همراهى مى كنند ، سپس تا سه سال در خانه او توقف مى كنند ، پس اگر بدون عذر به زیارت ایشان نرفت ; آن ملائكه مى روند.( [47] )
از این حدیث معلوم مى شود كه ترك زیارت بعد از این مدّت; موجب سلب شرف و حرمت او نزد خداوند مى شود ، و این بجهت همان بى حرمتى است كه به امر حضرت رسول (صلى الله علیه وآله) در ترك زیارت نموده است.
و در چند روایت دیگر آمده است كه فرمودند:
سزاوار نیست از براى مسلمان كه از زیارت آنحضرت بیشتر از چهار سال تخلّف نماید.( [48] )
و در چند روایت دیگرى نیز این مضمون نقل شده كه:
كسانیكه تا حرم آنحضرت (علیه السلام) یك روز یا دو روز فاصله دارند; لازم است در هر هفته یك مرتبه زیارت نمایند ، و الاّ به ایشان جفا و بى وفائى كرده و حقّ لازم مودّت با ایشان را ترك نموده اند .( [49] )
و در روایتى هم در كامل الزیارات مذكور است كه:
 سئوال شد كه در هر چند روز باید ایشان را زیارت نمود ؟ فرمودند: هرچند كه بخواهید( [50] ).
 
نتیجه كلّى از روایات
و از این احادیث چنین استفاده مى شود كه بر هرشخص مؤمن لازم است كه بر حسب قدرت و توانائى خود در مال و حال ; براى رفتن به زیارت حرم آنحضرت چه از نزدیك و چه از دور ; سعى تمام داشته باشد و آنكه ترك كردن آن با حال قدرت موجب هتك حرمت عظیمه جلیله حضرت رسول (صلى الله علیه وآله) و نیز جفا نسبت به حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) است ، و آنكه منتها درجه اى كه انسان معذور است مانند كسانیكه دورند و سفر آنها محتاج به مؤونه بسیار است; چهار سال است ، و از براى كسانیكه نزدیك اند ; یك هفته است.

درجات چهارگانه بندگان نسبت به زیارت سیدالشهدا(علیه السلام)
در اینجا حال بندگان را نسبت به زیارت كه بر چهار درجه است بیان مى كنیم :
درجه اوّل: افرادى كه به نزدیك حرم انور آنحضرت (علیه السلام)مى باشند و مجاورت دارند ، اینها لازم است در شبانه روز; در هر صبح و شب; محافظت و مواظبت بر زیارت حرم ایشان نمایند.
درجه دوّم: افرادى كه یك روز یا دو روز از حرم انور آنحضرت (علیه السلام)فاصله دارند ، اینها لازم است كه در همه اوقات شریفه سال و ماه و هفته; محافظت بر زیارت حرم ایشان نمایند ، كه كمترین آن هر جمعه مى باشد.
درجه سوّم: افرادى كه در شهرهاى دور مى باشند و قدرت و استطاعت حالى و مالى دارند; لازم است كه در هر ماه یا در هر چهار ماه یا شش ماه یا در هر یك سال یك مرتبه مشرّف شوند ، بر حسب كثرت و قلّت مؤونه و شغل خود ، و در صورت شدّت و كثرت مشاغل یا كمى مؤونه; هر سه سال یك مرتبه ، و بعد از این مرتبه در هر چهار سال یك مرتبه به زیارت حرم انور ایشان مشرّف شوند.
درجه چهارم: افرادى كه در شهرهاى دور مى باشند ، و براى تشرّف به زیارت حرم آنحضرت (علیه السلام) قدرت و استطاعت مالى یا حالى ندارند .
و بدیهى است كه از این طایفه هم در این حال; حقّ زیارت آنحضرت (علیه السلام)ساقط نمى شود ، زیرا برحسب دلیل نقلى قطعى از آیات و اخبار; و هم به مقتضاى حكم عقل و اعتبار ; حقّ امام (علیه السلام) خصوصاً وجود مقدّس حضرت ابى عبد الله(علیه السلام)حقّ عظیمى است كه بر عهده هر مؤمن و مؤمنه فرض و ثابت ; و ترك آن موجب عقوق و جفا و هتك حرمت به حضرت رسول (صلى الله علیه وآله) و حضرت ابى عبد الله(علیه السلام)است ; و این حقّ عظیم در هیچ حالى ساقط نمى شود .
و اداء آن حقّ عظیم ; شرط صحّت ایمان و حفظ و كمال آن مى باشد ، و حقیقت و كمال اسلام و ایمان براى هر كسى درهر حالى متوقّف بر امر زیارت ایشان مى باشد .
و این حقّ عظیم  ; مانند توقّف امر نماز بر استقبال كعبه معظمه در هر مكانى است ، پس هر كس كنار حرم محترم كعبه است; واجب است كه در هر نمازى رو به جانب آن نماید ، و آنهائى هم كه در شهرهاى دور مى باشند این امر واجب از آنها ساقط نمى شود ، بلكه آنها هم در هر نمازى باید به طرف كعبه رو نمایند .
و همچنین است امر زیارت امام حسین (علیه السلام) ، زیرا حفظ ایمان و كمال آن موقوف است كه انسان آن را در هر سال و ماه و هفته و شب و روز ــ بنابر قدرت و تمكّن حال ــ اداء بنماید ، پس هر گاه در آن مقام رفیع حاضر است یا حضور برایش ممكن است; لازم است كه حرم انور ایشان را زیارت كند ، و هر گاه در شهرهاى دور ساكن است و استطاعت و قدرت بر حضور را ندارد ; پس لازم است از همان مكان كه هست به جانب كربلا توجه نموده و آنحضرت (علیه السلام)را زیارت نماید  ، و از همان جا هر شب و روز و هر ماه و سال; محافظت و مواظبت نماید ، و آداب و شرایط زیارت را رعایت كند همانگونه اى كه در حرم انور آنحضرت (علیه السلام) مراعات مى كرده .
و بر این امر در بعضى از اخبار تصریح شده است ، از آن جمله در بحار و زاد المعاد و تحفة الزائر به سندهاى معتبر از سدیرصرّاف نقل شده است كه گفت: حضرت صادق (علیه السلام)به من فرمود:
چه مانع است ترا از اینكه در هر هفته پنج مرتبه ، یا در هر روز یك مرتبه قبر امام حسین (علیه السلام) را زیارت كنى ؟
گفتم: فداى تو شوم ! فاصله من و آن حضرت; فرسخهاى بسیار هست.
فرمود: بر بام خود مى روى و توجه به جانب راست و چپ خود مى نمائى ، پس سر خود را به سوى آسمان بلند مى كنى ، بعد رو به جانب قبر آنحضرت مى كنى و مى گوئى:
 السّلام علیك یا أبا عبدالله ، ألسّلام علیك یابن رسول الله ، ألسّلام علیك و رحمة الله و بركاته 
تا اینكه براى تو ثواب حج و عمره نوشته شود .
سدیر گفت: بیشتر روزها من بیشتر از بیست مرتبه ; چنین زیارت مى كنم.( [51] )
و نیز در بحار در حدیث معتبر دیگرى منقول است كه: حنّان بن سدیر به خدمت حضرت صادق (علیه السلام) رفت ، و نزد آنحضرت جماعتى از اصحاب او بودند ، پس حضرت فرمود:
اى حنّان ! آیا هر ماه یك مرتبه امام حسین (علیه السلام) زیارت مى كنى  ؟ گفت: نه.
فرمود: هر سال یك مرتبه چطور ؟ گفت: نه .
فرمود: كه بسیار جفا كارید به سیّد و آقاى خود .
گفت: یابن رسول الله ! مانع من كمى توشه و دورى مسافت است.
فرمود: مى خواهى شما را دلالت كنم به زیارتى كه مقبول باشد هرچند زیارت كننده دور باشد؟
گفت: چگونه زیارت كنیم یابن رسول الله ؟
فرمود: در روز جمعه یا هر روز كه مى خواهى غسل كن ، و پاك ترین لباسهاى خود را بپوش ، و بالاى بلندترین بام خانه خود و یا به صحرائى برو ، و رو به جانب قبر كن و بگو: پس زیارت مختصره اى را بیان فرمودند.( [52] )
باز در  بحار  در حدیث معتبر دیگرى نقل شده كه : حضرت صادق 7 به سدیر فرمود:
آیا قبر حسین بن على (علیهما السلام)را بسیار زیارت مى كنى ؟
گفت: از بسیارى شغل  ; مرا مقدور نمى شود.
فرمود: مى خواهى تو را چیزى تعلیم نمایم كه هر گاه آن را انجام دهى; از براى تو زیارت آنحضرت نوشته شود ؟
گفت: بلى فداى تو شوم.
فرمود: در خانه خود غسل كن ، و بالاى بام خانه خود برو ، و اشاره كن به جانب آنحضرت به سلام كردن ، تا براى تو ثواب زیارت نوشته شود.( [53] )
و نیز در همان كتاب از سدیر نقل شده كه حضرت صادق (علیه السلام) فرمودند: اى سدیر ! آیا هر روز قبر امام حسین (علیه السلام) را زیارت مى كنى؟
گفتم: نه ; فداى تو شوم.
فرمود: بسیار جفا كار هستید ، آیا او را در هر ماه زیارت مى كنى ؟
گفتم: نه.
فرمود: آیا او را در هر سال زیارت مى كنى .
عرض كردم: گاهى مى شود.
فرمود: اى سدیر! چه بسیار جفا كارید به حسین (علیه السلام) ، آیا نمى دانى كه از براى خداوند هزار هزار ملك ژولیده مو و غبار آلوده است كه گریه مى كنند و آنحضرت (علیه السلام)را زیارت مى كنند ، و هیچ وقت سستى پیدا نمى كنند ، و چه باك است بر تو اى سدیر ! كه قبر حسین (علیه السلام) را در هر هفته پنج مرتبه زیارت كنى، پس بعد حضرت مثل حدیث اوّل را بیان فرمودند.( [54] )
پس بنده مؤمنِ سعادتمند; با اشتیاق قلبى كه به زیارت آنحضرت (علیه السلام)دارد ــ كه آن هم علامت آن است كه خداوند اراده خیر نسبت به او دارد و نیز از دوستان و اولیاء حقیقى اهلبیت اطهار (علیهم السلام) مى باشد ــ البته چنین بنده اى در هر كجا كه باشد ، سعى تمام در زیارت آنحضرت (علیه السلام)خواهد داشت .
بلكه علاوه بر آن میزان ; در همه اوقات خود زیارت خواهدكرد و در آن مسامحه نخواهد نمود ، مگر بواسطه عذرى كه در امور ضرورى براى او پیش آید .
بنابراین هركس قدرت واستطاعت براداء حقّ واجب زیارت آن حضرت(علیه السلام)را در رفتن به كربلا و به قرب حرم انور ایشان ندارد; پس باید در هركجا كه هست ، از دور به جانب كربلا توجّه نماید و زیارت و سلام كند ، و هر روز و شب و هر هفته و ماه و سال ; به وظیفه حدّ معیّن در زیارت آنحضرت (علیه السلام)عمل نماید ، بر آن وجهى كه اگر در كربلا حاضر و مكلّف بود عمل مى نمود ; اداء حقّ زیارت ایشان را بنماید ، و در این حال بر وجه مدام هر روز یا هر صبح و شام ، یا در هر پنج وقت نماز; بر آن نحو از سلام و زیارت مختصرى كه درفرمایش حضرت صادق (علیه السلام)براى سدیرنقل شد; عمل نماید.
 
اوقات شریفه و ایّام زیارتى حضرت سیدالشهداء (علیه السلام)
و امّا اوقات شریفه و ایّام زیارتى آنحضرت (علیه السلام); چون جمعه و اعیاد و ایّام ذى الحجة و ماه هاى مبارك رجب و شعبان و رمضان و محرّم; پس شدّت اهتمام در آنها نماید بر دو وجه:
وجه اوّل: آنكه جمله اى از آداب و شرایط مهمّه زیارت را رعایت نماید ، مانند غسل و طهارت و نظافت لباس و بودن بالاى بام یا صحرا ، یا در مكانهاى شریفه كه افضل آنها نزد قبور امامزاده ها و قبور صلحا و علماء است ( [55] ) و دیگر خضوع و تواضع و زیاد گفتن ذكر خداوند و صلوات ، و اجتناب از لغویات گفتارى و عملى ; خصوصاً مراء و جدال ، و دیگر تقلیل در اكل و شرب و همه لذائذ ، بلكه ترك آنها اگر ممكن شود ، كه همه این آداب را در حال زیارت و قبل از آن از وقتیكه اراده زیارت و سلام نمودن مى كند و بعد از آن مادامى كه در مكان زیارت حاضر است ; رعایت نماید.
وجه دوّم: آنكه در الفاظ زیارت و سلام یكى از زیارات مبسوط و جامع را انتخاب نماید ، كه با فضیلت ترین و جامع ترین و كاملترین زیارت; متن زیارت عاشورا است ، كه در روایت علقمه و صفوان از حضرت امام محمّد باقر (علیه السلام)و از حضرت صادق (علیه السلام)مذكور است و این افضلیت از دوجهت است:
یكى از جهت جامع بودن آن از زیارات دیگر; بروجهى كه قبلا بیان گردید .
 و دیگر از جهت آنكه در روایت از آن دو بزرگوار چنین آمده است كه : هر بنده مؤمن كه آن را در هر مكان و زمانى غیر از كربلا و عاشورا بخواند; فضائلِ جلیلِ شریفى كه اگر در كربلا و عاشورا مى خواند درك مى كرد ; درك مى كند.
و بنابراین; اگر كسى آن را هر روز و هر كجا بخواند ; مانند اینست كه در تحت قبّه منوّره آنحضرت حاضر است و ایشان را زیارت مى كند .

كیفیّت خواندن زیارت عاشورا
زیارت عاشورا به صورت مفصّل و مختصر; بر چند وجه است ، كه همه آنها به خصوصه در اخبار منصوص است .
وجه اوّل : آنچه در روایت صفوان از حضرت صادق صلوات الله علیه نقل شده كه آن از همه اقسام دیگر ابسط و اجمع در آداب ; و اكمل و افضل در اجر و ثواب مى باشد ، آن را به وجهى كه رعایت احتیاط هم در آن شده باشد بیان مى كنیم:
در حال شروع اوّل به هر لفظ و بیانى كه بخواهد و بر زبانش جارى گردد با زیارت و سلام به جانب حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) توجّه نماید; و اگر زیارت شریفه امین الله یا زیارت ششم را اختیار نماید; فضل ثواب آن چندین برابر خواهد بود ، و بعد از آن دو ركعت نماز زیارت ایشان را بخواند ، سپس به جانب كربلا توجّه نماید; و زیارت و سلامى ـ ولو مختصر ـ كه مشتمل بر مبالغه در لعن بر دشمنان حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) باشد ; بنماید ، پس از آن دو ركعت نماز زیارت ایشان را بجا آورد ، و بعد از آن صد مرتبه تكبیر بگوید  ، بعد شروع به خواندن زیارت عاشورا تا آخر آن; با صد مرتبه لعن و صد مرتبه سلام بنماید; تا منتهى شود به دعاء سجده ، بعد از آن دو ركعت دیگر نماز زیارت بخواند ، سپس دعائى كه معروف به دعاء علقمه است  ; بخواند.
امّا جهت اینكه اوّل زیارت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) و زیارت مختصره حضرت ابى عبدالله و صد مرتبه تكبیر را قبل از زیارت عاشورا بجاى آورد چنین بیان مى كنیم كه:
خواندن زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام); به جهت آن است كه ــ بر حسب روایت صفوان ــ حضرت صادق (علیه السلام) نزد حرم محترم آنحضرت ابتداء به زیارت ایشان نمودند ، و بعد از آن رخصت خواندن متن عاشورا با آن دعاء مفصلِ بعد از آن را ; در هرجائى كه باشى; ذكر فرمودند ، و آن دعا مشتمل بر وداع حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)است ، چنانچه مشتمل بر وداع حضرت ابى عبدالله(علیه السلام) نیز هست.
پس از این امر استفاده مى شود كه این دعا و وداع چنانچه مسبوق است به زیارت حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) نیز مسبوق به زیارت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)مى باشد ، بر همان وجهى كه حضرت صادق (علیه السلام) عمل بر آن فرمودند ، و زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام)قبل از زیارت عاشورا مخصوص كسیكه نزد حرم محترم ایشان حاضر باشد; نیست ، بلكه در هر مقامى زیارت آنحضرت (علیه السلام)تأثیر در ثوابهاى مذكور در روایت صفوان دارد.
و امّا خواندن زیارت مختصره امام حسین (علیه السلام) با مبالغه در لعن; پس آن به مقتضاى جمعِ مضمون دو روایتى است كه شیخ (رحمه الله) در  مصباح نقل كرده و روایت دیگرى كه در كامل الزیارات نقل شده بر حسب اختلافى كه در یك فقره آن واقع شده است به وجهى كه در كتب مبسوطه مذكور است .
و امّا تكبیر ; پس اصل آن بر حسب آنچه در صریح روایت شیخ مى باشد
و امّا تعیین به صد مرتبه; چونكه در نقل شیخ كفعمى(رحمه الله) همان صد مرتبه تعیین گردیده است ، و محتمل است كه مستند به قرینه خاصّه باشد ، و در همه زیارات دیگر هم; غیر عاشورا ، تعیین به صد شده است ، پس اختیار این عدد در این زیارت در حالى كه به قصد رجاء و به عنوان مطلق ذكر گفته شود به صواب اقرب است ، و الله العالم بحقیقة الاحوال.
و فضیلت مخصوص در این قسم مذكور بر این نحو است كه حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام)بعد از بجا آوردن آن فرمودند :
اى صفوان ! بر این زیارت مواظبت كن ، و این دعا را بخوان و زیارت كن ، پس بدرستیكه من بر خداى تعالى از براى هركس كه به این زیارت; زیارت كند ، و به این دعا; دعا نماید از نزدیك یا دور; من ضامن هستم كه: زیارت او قبول شود ، و سعى او با اجر باشد ، و سلام او برسد ــ یعنى به حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) ــ و مانعى براى او نباشد ، و حاجت او از جانب خداوند; هر قدر كه بسیار و بزرگ باشد بر آورده شود ، و از آن محروم نشود.
پس از آن ; ضمانت آباء طاهرینش (علیهم السلام)را تا حضرت رسول (صلى الله علیه وآله)و ضمانت جبرائیل (علیه السلام)و ضمانت خداوند را از براى این عمل بر وجه ضمانت خود ; ذكر فرمود .
سپس فرمودند: به تحقیق كه خداوند عزّوجلّ قسم یاد فرموده كه : هركس حضرت امام حسین (علیه السلام)را به این زیارت از نزدیك یا دور زیارت نماید ، و به این دعا ; دعا كند ; زیارت او را قبول فرمایم ، و حاجتش را هر چه بزرگ و بسیار باشد عطا كنم ، و خواهش او را برآورده كنم ، پس از درگاه من محروم باز نمى گردد ، و او را در حالى كه مسرور باشد; و با بر آورده شدن حاجت; و فائز شدن به بهشت ، و آزاد شدن از آتش; چشمانش را روشن و باز گردانم ، و براى هر كس شفاعت كند شفاعت كند ; جز ناصبى و دشمن ما اهلبیت ، قبول مى كنم.
و قسم یاد فرمود به ذات مقدّس خود و شاهد گرفته است ما را ; به آنچه ملائكه آسمانهایش بر این امر شاهد مى باشند.
پس جبرئیل عرض كرد: یا رسول الله ! خداوند مرا به سوى شما فرستاده است از جهت مسرّت و مژدگانى شما و از جهت مسرّت و مژدگانى از براى على و فاطمه و حسن و حسین و ائمّه (علیهم السلام) و شیعیان شماها تا روز قیامت  .
صفوان گوید : حضرت صادق (علیه السلام) به من فرمودند: اى صفوان! هرگاه براى تو حاجتى از جانب خداوند باشد ، پس هر كجا كه باشى به این زیارت; زیارت كن ، و به این دعا; حاجت خود را از خداوند درخواست كن ، كه از جانب خداوند به تو مى رسد ، و خداوند در وعده خود كه به رسولش (صلى الله علیه وآله)به فضل و منّت خود داده ; خلف نمى كند ، و الحمد لله ربّ العالمین.
و این فضائل مسطوره مخصوص این قسم است علاوه بر آنچه در قسم دوّم ذكر مى شود ، كه آنهم از براى این قسم ثابت است ، چنانچه در بیان آن واضح خواهد گردید.
وجه دوّم : آن وجهى است كه در روایت علقمه از حضرت امام محمّدباقر (علیه السلام)مذكور است ، و آن موافق است با همان وجه اوّل جز در دو امر:
اوّل : آنكه زیارت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)جزء آن نیست.
دوّم : آنكه دعاء علقمه جزء آن نیست  .
پس اوّلا زیارت و سلامى ـ ولو مختصرا ـ به جانب كربلا مى كنند كه مشتمل بر مبالغه در لعن بر اعداء در قاتلان حضرت ابى عبدالله (علیه السلام) باشد ، بعد از آن دو ركعت نماز زیارت ، بعد از آن صد مرتبه الله اكبر ، بعد از آن متن زیارت عاشورا با صد مرتبه لعن و صد مرتبه سلام تا منتهى شود به دعاء سجده ، و بعد از آن دو ركعت نماز دیگر  ، و عمل تمام مى شود.
و فضیلت این قسم بر این نحو است كه حضرت امام محمّد باقر (علیه السلام) به علقمه ــ بنابر روایت مصباح ــ فرمودند:
هر گاه بجا آوردى این نماز و زیارت را پس دعا كرده اى به آنچه كه ملائكه زیارت كننده ; به آن دعا مى كنند ، و خداوند از براى تو صد هزار هزار درجه مى نویسد  ، و تو مانند كسانیكه با حضرت ابى عبدالله الحسین (علیه السلام) شهید شدند ; مى باشى ، به وجهى كه با آنها در درجاتشان شریك مى شوى ، پس شناخته نخواهى شد مگر در جمله شهدائى كه با آنحضرت (علیه السلام) شهید شدند ، و خداوند از براى تو ثواب زیارت هر نبىّ و هر رسول ; و ثواب هركس كه آنحضرت (علیه السلام) را از روز شهادت تا به حال زیارت كرده ; مى نویسد.
وجه سوّم: با همین وجه دوّم موافق است ، و لكن با اختصار در صد مرتبه لعن و صد مرتبه سلام  ، و این اختصار به وجهى كه موافق باشد با نص و روایت باشد به این كیفیّت است كه عالم الربانى ملاّ شریف الشیروانى (رحمه الله)در مجموعه الصدف المشحون چنین ذكر فرموده كه:
 یقول الآثم الجانی الشریف الرضا الشیروانى ، حدّثنی العالم النبیل و الفاضل الجلیل محمّد بن الحسن الطوسی فی الروضة المقدّسة الرضویّة ــ على دفینها ألف سلام و تحیّة ــ یوم الإثنین رابع محرّم سنة ألف و مأتى و ثمان و أربعین  ، قال: حدّثنی رئیس المحدثین و شیخ المتأخّرین العالم الفاضل و المدقّق الشیخ حسین بن عصفور البحرانی ، قال: حدّثنی الوالد الماجد المحدّث عن أبیه عن جدّه یداً بید ، عن آبائهم المحدّثین من محدّثی بحرین عن سیّدنا الإمام الهمام علىّ بن محمّد بن علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علىّ بن الحسین بن علىّ بن أبی طالب صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین ، أنّه قال  :
اللهمّ العنهم جمیعاً تسعاً و تسعین مرّة كان كمن قرء ماة ، و من قرء سلامها مرّة واحدة  ، ثم قال : السلام على الحسین و على علىّ بن الحسین و على أولاد الحسین و على أصحاب الحسین تسعاً و تسعین مرّه كان كمن قرئها تامّة من أوّلهما و آخرهما 
و در بیان این روایت دو احتمال داده شده است كه احتمال اوّل كه اظهر است ; این است كه مى فرماید : هرگاه لعن مفصل یك مرتبه خواند شود ، و بعد از آن نود و نه مرتبه بگوید  اللهم العنهم جمیعاً  و سلام مفصل را هم یك مرتبه بخوانند و بعد نود و نه مرتبه بگوید: السّلام على الحسین و على علىّ بن الحسین و على اولاد الحسین و على اصحاب الحسین و بعد از آن تا منتهى شود به سجده ونماز .
مصادر تحقیق
اقبال الاعمال
امالى مفید
بحار الانوار
تحف العقول
تفسیر الامام حسن عسكرى(علیه السلام)
تفسیر برهان
تفسیر عیاشى
تفسیر نورالثقلین
جامع الاخبار
خرائج
خصال
خصائص الحسینیة
صحیفه سجادیه
عدة الداعى
عوالى الئالى
غیبت طوسى
غیبت نعمانى
عین الحیوة
فوائد المشاهد
كافى
كامل الزیارات
كمال الدین
لآلى الاخبار
محاسن
مرآة العقول
مستدرك الوسائل
مصادقة الاخوان
مكارم الاخلاق
مكیال المكارم
نور الانوار
نهج البلاغه
وسائل الشیعة

 پانوشت:


[1] ــ ترجمه : خداوند هر چه خواهد محو و هرچه خواهد اثبات مى كند ، و اصل كتاب (مشیّت) در نزد او است . (سوره رعد آیه 39).
[2] ــ كافى ج 1 ص 368 حدیث 1.
[3] ــ كافى ج 1 ص 26 حدیث 5.
[4] ــ سوره رعد آیه 13.
[5] ــ رجوع شود به وسائل الشیعة ج7 ص106 باب 41 .
[6] ــ وسائل الشیعه ج7 ص107 حدیث 8867 .
[7] ــ بحارالانوار ج52 ص257 حدیث 145 ، با اندكى تفاوت .
[8] ــ سوره شورى آیه 23 .
[9] ــ سوره الرحمان آیه 60.
[10] ــ ترجمه : سپس در آن روز از نعمتها مى پرسند . (سوره تكاثر آیه 8) .
[11] ــ تفسیر نورالثقلین ج5 ص662 .
[12] ــ ترجمه : اگر شكر نعمت بجاى آورید ، هرآینه برنعمت شم مى افزائیم(سوره ابراهیم آیه 8)
[13] ــ سوره الرحمن آیه 60.
[14] ــ به ص 82 مراجعه شود.
[15] ــ به ص 89 مراجعه شود.
[16] ــ براى اطلاع بیشتر دراین زمینه به كتاب نجم الثاقب و  عبقرى الحسان مراجعه شود .
[17] ــ عدة الداعى ص 172 ، به نقل از وسائل الشیعة ج7 ص112 حدیث8882 .
[18] ــ ترجمه : از خداوند در خواست كردم كه حسنین (علیهما السلام) را طاهر و مطهّر قرار دهد ، پس خداوند پذیرفتند ، و از خدا درخواست كردم كه آن دو بزرگوار را با ذریّه و شیعیانشان از آتش دوزخ نگاه دارد ; پس این را هم خداوند عطا فرموند ، و درخواست نمودم از خداوند كه امّت را بر محبّت آن دو بزرگوار(علیهما السلام) جمع كند.
فرمود : اى محمد! من حكم كردم قضائى و مقدّر نمودم قدرى را ، همانا گروهى از امّت تو عهد و پیمان تو را در مورد یهود و نصارى و مجوس وفا مى نمایند ; لكن عهد و پیمان تو را در مورد فرزندان تو وفا نكرده و پیمان شكنى مى كنند ، و من بر خود لازم كرده ام كه هركس چنین باشد ; او را در محلّ كرامتم جاى ندهم و در بهشتم ساكن نگردانم ، و در روز قیامت با نظر رحمتم به او نگاه نكنم . (بحارالانوار ج43 ص276 حدیث47).
[19] ــ بحارالانوار ج43 ص274.
[20] ــ بحارالانوار ج98 ص59 حدیث 7 ، بااندكى تفاوت .
[21] ــ كامل الزیارات ص 81 حدیث 6.
[22] ــ بحارالانوار ج98 ص4 حدیث 16 .
[23] ــ به ص 228 مراجعه شود .
[24] ــ ترجمه : دست كسانى را كه دوست دارید ; بگیرید و داخل بهشت شوید .
[25] ــ این زائر قبر پسر دختر خاتم پیامبران  ; سیدالشهداء است .
[26] ــ وسائل الشیعه ج7 ص460 حدیث 19598 .
[27] ــ سوره نحل آیه 18.
[28] ــ بحارالانوار ج 101 حدیث 21.
[29] ــ كافى ج5 ص53 حدیث 2 ، به نقل از وسائل الشیعة ج15 ص16 حدیث19921 .
[30] ــ بحارالانوار ج36 ص253 حدیث 69  ، با اندكى تفاوت .
[31] ــ فوائدالمشاهد ص 254 .
[32] ــ بحارالانوار ج52 ص123 حدیث8 .
[33] ــ ترجمه : اگر در كتاب ما به مواردى برخوردى كه بیان كرده ایم كه: هركس فلان عمل را انجام دهد براى او مانند عمل انبیاء و اوصیاء و شهداء و ملائكه نوشته مى شود ، شاید توجیه آن چنین باشد كه براى او مثل یك عمل از اعمال آنان كه انجام مى دهند نوشته مى شود ، نه اعمال دیگر آنان.
تاویل دیگر اینكه به اندازه ضعف حال تو و قوّت حال آنان ، پس بنابراین نفست به طمع نیافتد به آن چیزى كه انصافاً لیاقت اش را ندارد ، و نرسد به اوصافى كه براى او صحیح نیست آن اوصاف  ، و چیزى از عبادات را براى خدا زیاد و بیشتر حساب نكند چرا كه حقّ خداوند بیشتر از آن است كه كسى حتى در زندگى بعد از مرگ هم به آن برسد گرچه در عبادات به غایت اش رسیده و طاعات مهمّى را انجام دهد. ( اقبال الاعمال ص 630)
[34] ــ كامل الزیارات ص 174 به نقل وسائل الشیعة ج14 ص494 حدیث 19675 .
[35] ــ بحارالانوار ج 99
[36] سوره بقره آیه 115.
[37] ــ بحارالانوار ج52 ص143 حدیث61.
[38] ــ بحارالانوار ج101 ص76 ، ج43 ص281.
[39] ــ رجوع شود به وسائل الشیعة ج14 ص527 باب71 و ص539 باب77 .
[40] ــ كافى ج2 ص80 حدیث25 ، به نقل از وسائل الشیعة ج7 ص19 حدیث8592 .
[41] ــ براى اطلاع بیشتر به بحار الانوار ج 101 كتاب مزار مراجعه شود.
[42] ــ كامل الزیارات ص 293 ، به نقل از وسائل الشیعة ج14 ص74 .
[43] ــ كامل الزیارات ص294 به نقل از وسائل الشیعة ج14 ص523 حدیث 19758.
[44] ــ كامل الزیارات ص 294 به نقل از وسائل الشیعة ج14 ص533 حدیث19762.
[45] ــ كامل الزیارات ص296  ، وسائل الشیعة ج14 ص 534 حدیث 19767.
[46] ــ ترجمه : ( اى رسول ما) به امّت بگو: من از شما اجر رسالت جز این نمى خواهم كه در حقّ خویشاوندانم محبّت كنید (سوره شورى آیه 23).
[47] ــ كامل الزیارات ص485 و 490.
[48] ــ وسائل الشیعة ج14 ص 534 حدیث 19769 با اندكى تفاوت.
[49] ــ بحارالانوار ج 1 ص 5 حدیث 20 ، با اندكى تفاوت.
[50] ــ كامل الزیارات ص 295 ، وسائل الشیعة ج14 ص533 حدیث 19764.
[51] ــ بحارالانوار ج 101 ص 356 حدیث2.
[52] ــ وسائل الشیعة ج 14 ص 493 حدیث19674.
[53] ــ بحارالانوار ج101 ص 376 حدیث 7.
[54] ــ بحارالانوار ج101 ص 364 حدیث4.
[55] ــ در بعضى از روایات تصریح شده است كه: كسانیكه به خاطر دورى ; امكان تشرّف به زیارت قبور مطهره ائمّه معصومین (علیهم السلام)را; ندارند ، پس هر گاه به زیارت قبور علما و صلحا از شیعیان یا قبور ذرارى ائمّه اطهار(علیهم السلام) مشرف شوند; فضل زیارت مشاهد مشرفه ائمّه اطهار (علیهم السلام)را درك مى كنند این توضیح از مرحوم مؤلف مى باشد.

ادامه صفحه 2 و 1

+ منبع مطالبmolod.mihanblog.com
برچسب ها: نصرت و یارى حضرت قائم ، نصرت و یارى حضرت مهدی ، نصرت و یارى امام زمان ، یاری امام زمان ، یاری امام حسین ، فرج ظهور ، ائمه اطهار ، نصرت و یارى شهداى كربلا در حق حضرت قائم ، نصرت و یارى حضرت سیدالشهداء ، زیارات ، متعلقّ به مطلق ، یاری با اقامه عزا ، فضیلت مطلق زیارات ، احادیث ، زیارت امام حسین ، فضیلت زیارت ، ارزش زیارت امام حسین ،

::::


  آرشیو


  جستجو در سایت



  آمار
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :

  لینک سرا
· بزرگترین پرتال اطلاعات
· لینك باكس اتوماتیك

:: کلیه حقوق ومطالب مادی و معنوی این پایگاه متعلق به این تیم اینترنتی می باشد . و كپی برداری تنها با ذكر منبع مجاز می باشد.برگرفته شده از نرم افزار منجی ::

Theme Dseigned By : molod.mihanblog.com